MANUSIA BIASA


ku melangkah dengan keyakinanku...
Berjalan dengan angkuhnya...
Tanpa menengok kekanan dan kekiri...
Ku terus melaju dengan pasti...
Bingung...
Tiada sesiapa hendak kubertanya...
Karena tiada kawanpun yg kupunya...
Angin sudikah kau carikan ku teman yg bisa kutanya...!?
Siapakah aku sebenarnya?
Angin berlalu tanpa kata...
Gunung...
Dimanakah yg namanya teman?
Gunungpun diam tak hiraukan ku...
Laut...
Apakah kau tau tempat temanku?
Dan lautpun marah dengan ombaknya karena bodohnya pertanyaanku...
Akupun tak tau siapa lagi yg bisa kutemui...
Sampai kamu datang dan bertanya?
KAMU KENAPA?
Dan akupun juga tak tau mesti jawab apa!
Mungkin karena aku manusia biasa yg banyak sekali kekurangan...
Kebodohan,
keangkuhan,
kecerobohan,
hingga tiada kawanpun yg dapat kujumpai
(Maafkan atas sikapku kawan jika aku melukaimu)

Komentar

Postingan populer dari blog ini

CINTA MAYA

TENANG JIKA BERSAMA - MU